Antoinette heeft een bijzonder programma samengesteld met werken van vrouwelijke componisten.
Samen met Marga van Hintum (sopraan), Wilma Hoekman (fluit) en Hedwig Smulders (viool) heeft ze in het C. Bechsteincentrum te Woerden drie dagen gewerkt aan een schitterende opname.
Het C. Bechsteincentrum heeft hun concertpodium en de bijna 3 meter lange vleugel ter beschikking gesteld voor deze opname.
 |
Bestellen Indien u deze cd wilt bestellen, kunt u dat doen
door U ontvangt de cd dan binnen 7 dagen. |
Antoinette Lammers
Antoinette Lammers volgde haar eerste pianolessen bij Nelly van Driel in Brielle.
Hierna studeerde zij bij Ton Hartsuiker aan het Rotterdams Conservatorium, waar zij in 1978 haar einddiploma piano behaalde.
Tevens studeerde zij kamermuziek bij Michael Davidson en volgde zij meestercursussen bij Vlado Perlemuter en Tan Crone. Bij de bekende concertpianiste Toos Onderdenwijn- gaard nam zij hierna interpretatielessen voor het romantisch repertoir, waaronder werken van Liszt. Verder studeerde zij ook werken van Russische meesters w.o. Rachmaninoff bij Joop Albracht in Tilburg.
Hierna studeerde Antoinette Lammers koordirektie bij Jos Vranken in Den Haag, waarvoor zij in 1990 afstudeerde. Aansluitend vervolgde zij haar opleiding bij Oane Wiersma in Utrecht, waarbij zij in 1991 slaagde voor het diploma ' Koor- en Orkestdirektie'.
Antoinette Lammers is als pianodocente verbonden aan de Stichting Kunstzinnige Vorming Rotterdam (SKVR). Verder is zij regelmatig te vinden op het Nederlandse concertpodium - zowel met een solorecital als bij koren en solisten - als veelgevraagd begeleidster. Zij verzorgde o.a. optredens in het Concertgebouw te Amsterdam en in de Doelen te Rotterdam.
Regelmatig houdt zij lezingen over muziek en presentaties over 'Vrouwen in de Muziek' en geeft zij cursussen over 'Luisteren naar Muziek'.
Antoinette:
Met veel plezier presenteer ik hierbij een cd met werken van vrouwelijke componisten vanaf de 18de eeuw tot en met de 20ste eeuw.
Al jaren hou ik mij bezig met lectuurrecitals over het onderwerp "de vrouw in de muziek", die ik combineer met andere kunstvormen (mode, schilderkunst, dichtkunst) van de baroktijd tot en met heden.
Deze cd bestaat hoofdzakelijk uit pianosolowerken. Ter afwisseling van het programma heb ik drie collega's uitgenodigd om samen met mij een greep uit het uitgebreide repertoire voor kamermuziek, door vrouwen geschreven, op te nemen.
Tenslotte wil ik via deze weg de volgende personen hartelijk bedanken voor hun inzet, t.w. ; Marga van Hintum (sopraan), Wilma Hoekman (dwarsfluit) en Hedwig Smulders (viool) voor hun waardevolle muzikale bijdragen, Andrea den Boer voor alle Engelse vertalingen en Rien Rolfes en Ruud van der Wel (AudioRhoon) voor de opnames/afwikkeling van deze cd.
Veel luisterplezier toegewenst!
 Wilma Hoekman |
 Marga van Hintum |
 Hedwig Smulders |
 Amy Marcy Beach |
 Mel Bonis |
|||
 Cécile Chaminade |
 Clara Schumann |
|||
 Anna Amalia von Preußen |
||||
Beschrijving uitgevoerde werken
Het tweeluik "Prelude en Fuga " (1) van Clara Schumann
refereert wat betreft vorm aan de baroktijd.
De prelude, gebouwd om de melodie in de bovenstem, doet denken aan een
aria. Na deze romantische inleiding volgt een fuga, een genre waaraan
Robert Schumann (echtgenoot van Clara) veel aandacht geschonken heeft.
De romantische periode werd - naast het teruggrijpen naar vroegere vormen
- gekenmerkt door het ontstaan van het "stemmingsstuk". Titels
zoals: Romanze, Melodie, Nocturne, Impromptu en Fantasie-Stuck kwamen
in zwang. In de Romanze van Clara Schumann (luister)
(2) ontspint zich een vrije melodie boven een zelfstandige pianopartij.
Het stuk is gewijd aan de violist Joseph Joachim, een gedeelde vriend
van het echtpaar Schumann en Brahms. De titel "Nocturne " (3)
is voor het eerst gebruikt door John Field, een leerling van Clementi
en de leraar van Szymanowska. Later is de vorm van de nocturne
toegepast en vervolmaakt door Chopin. Maria Theresia von Paradis
heeft in het "Morgenlied eines armen Mannes " (4), een gedicht
van Johann Timotheus Hermes getoonzet, waarin een man, die gekweld door
zorgen, de nieuwaanbrekende dag met angst en beven tegemoet ziet. Hij
bidt zijn vrouw en kinderen te sparen, door ze zolang mogelijk te laten
slapen, om zo de zorgen even te kunnen vergeten. "Schonet doch des
Weibes Herz, weck' sie spät, qualvoller Morgen, ach ihr letzer Blick
war Schmerz"……. Na de bekende Sicilienne (5) , een Siciliaanse
dans in 6/8 maat, komt de meer in de vroegklassieke traditie staande Sonate
in F (6,7 en 8) van Anna Amalia von Preußen (luister)
aan bod, als muzikaal cadeau aan Frederik de Grote, geschreven in 1771.
Fanny Hensel (9, 10 en 11), oudste zus van Mendelssohn en Mel
Bonis (12 en 13) verloochenen hun muzikale wortels niet; het verschil
tussen de Duitse- en Franse traditie is duidelijk hoorbaar. De Mélodie
lijkt op een "Lied ohne Worte", zoals geschreven zou kunnen
zijn door de broer van Fanny:Felix Mendelssohn; de dansante "Gai
Printemps "en de geraffineerde "Romance sans Paroles "
zijn specimen van de franse pianostijl. Josephine Lang (luister)
(14 en 15) bezingt als leerlinge van Mendelssohn het verschil tussen de
rustgevende natuur (m.n. de bomen in het bos) en het jachtige leven, vol
angsten en dreigingen. Na de twee romantische stemmingsstukken van Luise
Adolpha Le Beau (16 en 17) leid Amy Marcy Beach dit programma
naar een andere wereld; vanaf het begin van de romantische periode werd
het een gewoonte om de nationale wortels op te zoeken. Daarvan getuigen
de "Scottish Legend " (18) met folkloristisch Schots ritme en
harmonie en "Sommervise " (19); evenals Grieg was Agathe
Backer-Grøndahl geïnteresseerd in de Noorse volksmelodieën.
Interessant in dit opzicht is het feit dat Amy Mary Beach een "Gealic
Symphonie" schreef. Het Concertino daarentegen biedt meer absolute
muziek; Cécile Chaminade (luister)
(20) zette met een goede vormbeheersing (geschoold in Parijs) het Concertino
en de schitterende Concertetude "Automne " (23) voluit in de
Franse traditie. Voor veel afwisseling zorgen de "Vieille Chanson
" en de Prelude (luister)
(21, 22). Twee heel verschillende stukken; de eerste fijnzinnig impressionistisch,
de tweede jazzy.
Muziek uit Nederland en Amerika: een mooi besluit van deze afwisselende
c.d.!
Leo-Hans Koornneef